あなたへ そばにｲテ、愛を送りたいカﾗ。 我慢できないまで、頑張ります。 ฉันก็เป็นผู้หญิงธรรมดาคนหนึ่ง ต้องการความอบอุ่นจากใครบางคน จะหญิงหรือชายก็ไม่ปฏิเสธ ในตอนแรกฉันคิดว่าฉันเจอใครคนนั้นแล้ว และเค้าได้ทยอยส่งความอบอุ่นมาให้ฉัน ทีละเล็กทีละน้อย สะสมเรื่อยไป สุดท้ายความอบอุ่นนั่นมันก่อตัวกลายเป็นไฟสุมอกฉัน เผาหัวใจของฉันให้สิ้นซะเลยก็คงดี อืม ฉันปล่อยให้มันทำร้ายตัวเอง ฉันฟังแต่เพลงเก่า คลาสสิก เศร้า ทุกวัน ทุกคืน ปล่อยให้น้ำตาไหลไปตามท่วงทำนองของบทเพลง แม้แต่เพลงรักสมหวัง ฉันฟังก็ร้องไห้ได้นะ ฉันชอบฟังเสียงแซกโซโฟน เพลงที่ฉันชอบมากเมื่อใช้มันมาร่วมบรรเลง คือ  Nothing's gonna change my love for you (เพลงในไดวันนี้หล่ะค่ะ) Climax ของเพลงนี้อยู่ตรงนาทีที่ 4.58 ฉันชอบความลงตัวของเสียงเครื่องดนตรีชนิดนี้ “แซกโซโฟนจะเล่นกระซิบกระซาบ อ่อนหวานนุ่มนวล หรือจะแผดให้แสบโสตประสาทก็ทำได้” แต่เธอชอบเสียงเปียโน ที่สำคัญเธอชอบผู้หญิงคนนั้นที่เล่นเปียโนเก่ง และเธอบอกว่าอยากแต่งงานกับคนนั้นที่สุด ฉัน...เกลียดหล่อน และฉันก็...เกลียดตัวเองเหมือนกัน ขอบคุณที่อยู่เป็นเพื่อนคุยโทสับจนดึก(ตีสองครึ่ง) ฉันจะโทหาเธออีกดีไหม...  เพราะว่า ทุกครั้งที่ฉันโทไปต้องทำใจและใช้ความกล้าหน้าด้าน เมื่อรับสายเธอทำเสียงไม่อยากคุยแต่ฉันก็ยังดื้อจะคุย เสียศักดิ์ศรีจริงเลยฉัน

I can’t make u cry, in turn u can make me cry.