จากนั้นปั่นจักรยานกลับมาบ้าน วินาทีแรกที่ถึง เหมือนห่างจากบ้าน

ไปเป็นสิบปี ดูอะไรหลายอย่างเปลี่ยนไป ล้อเล่น

จริง ๆ แล้วกลับมาถึงนี่แทบทรุดเข่า อยากจะบ้า

คือย่างก้าวเดินเข้ามาชั้นล่างน้ำเจิ่งนอง แล้วกดสวิตช์ไฟ มันดูดครับ

น้ำมันไหลมาจากชั้นบน เปียกไปหมด กลัวไฟฟ้าลัดวงจรนะ

เหนื่อยก็เหนื่อย ง่วงก็ง่วง อยากเล่นเน็ตก็อยากเล่นเน็ต

แต่ต้องมากวาดถูน้ำออกไป หาอาหารให้แมวเหมียวทั้งหลาย

แล้วก็ต้องอาบน้ำสระผมเพราะกลัวเป็นหวัด

เสร็จถึงได้เล่นเน็ต แต่ก็แค่แปปเดียว หนีไปนอนเลย

อ่อนล้าทั้งร่างกายและจิตใจ จะร้องไห้ก็ร้องไม่ออก

เพราะหมดพลังแล้ว

การเดินทางฉบับตากั๊ก

ตอน เค้าจีบหนู หนูเปล่าจีบเค้า